Hazret-i Ömer; mûtâdı olduğu üzere gece vakti Medine sokaklarında dolaşıyor, bir ihtiyacı olanın var olup olmadığını murâkabe ediyordu.
Bu esnada bir evde şu konuşmaya kulak misafiri oldu
Gafil bir anne, kızına
“–Yarın satacağımız süte biraz su kat!” dedi.
“–Halîfenin bunu yasakladığını bilmiyor musun?” cevabını verdi.
“–Gecenin bu vaktinde, süte su kattığımızı halîfe nereden görecek?” deyince kızı, sahip olduğu ihsan şuuruyla şöyle dedi:
“–Halîfe görmüyorsa, Allah da mı görmüyor?”
Çok duygulanan Hazret-i Ömer; bu îman ve takvâ dolu kızı tespit edip, oğluyla evlendirdi. Râşid halîfelerden sayılan meşhur Ömer bin Abdülazîz -rahmetullâhi aleyh-, işte bu sâliha hanımın torunudur. (Bkz. İbnü’l-Cevzî, Sıfatü’s-Safve, II, 203-204)
Osmanlı’daki Harem mektebi de sâliha annelerin yetiştirildiği müstesnâ bir müessesedir.