Bir defasında Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz, beraberinde Hazret-i Ebû Bekir, Hazret-i Ömer ve Hazret-i Ali -radıyallâhu anhum- olduğu hâlde Uhud Dağı’na çıkmışlar idi.
UHUD DAĞI PEYGAMBER EFENDİMİZ’İN HUZURUNDA NEDEN SARSILDI?
Uhud, üzerindeki şahsiyetlerin mânevî ihtişâmından dehşete gelerek sallandı. Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- de:
“Sâkin ol ey Uhud! Üzerinde bir nebî, bir sıddîk ve iki şehid var!” buyurdu. (Buhârî, Ashâbü’n-Nebî, 6; Tirmizî, Menâkıb, 18/3703)
Bu ifâdeden hemen sonra koca dağ, sükûnete büründü.
DAĞLAR VE DİĞER VARLIKLARIN PEYGAMBER EFENDİMİZ’E MUHABBETİ
Yalnızca cemâdat değil, hayvanat ve diğer varlıklar da Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’i tanır, O’na muhabbet duyar ve itaat ederlerdi. Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in bizi gafletten uyandırıcı şu hadîs-i şerîfi, ne kadar düşündürücüdür. Buyururlar ki:
“Cinlerin ve insanların isyankâr olanları dışında, yer ve gökte bulunan bütün varlıklar, benim, Allâh’ın Rasûlü olduğumu bilirler.” (Dârimî, Mukaddime, 4/18; Ahmed, III, 310)
Bütün bu anlattıklarımız gösteriyor ki, cemâdat ve nebâtatta da tezâhür eden hârikulâde hâller, yukarıda zikri geçen hurma kütüğüne münhasır değildir.
Yâ Rabbi! O Sen’in Habîb’inin muhabbetinden ağlayan hurma kütüğünün hâlinden bizlere de bir muhabbet hissesi nasîb eyle!