Hz. Safiyye Vâlidemizin (r.a.) câriyesinin Hz. Ömer’e söyledikleri ve yaşanan hadiselerden çıkarmamız gereken dersler... Birgün Hz. Safiyye vâlidemizin câriyesi Hz. Ömer’e:
“−Ey Mü’minlerin Emîri! Safiyye cumartesi gününü seviyor ve yahûdîlerle alâkasını devâm ettiriyor” diye şikâyette bulundu.
Bunun üzerine Hz. Ömer (r.a) bir adam göndererek meseleyi kendisine sordu. Muhtereme vâlidemiz:
“−Cumartesi gününü soruyorsun. Allah onun yerine bana Cumâ’yı ihsân ettiğinden beri o günü sevmiyorum. Yahûdîler hakkındaki soruna gelince, onlar arasında benim akrabâlarım var, sıla-i rahim yapıyorum” cevâbını verdi.
Safiyye vâlidemiz daha sonra câriyesine dönerek
“–Seni buna sevkeden nedir?” diye sordu. O da
“−Şeytan” diyerek suçunu îtirâf etti.
Safiyye vâlidemiz de
“−Git, artık sen hürsün” dedi.[1]
Kendisine haksız yere ithamda bulunan birine bile iyilik etmesi onun İslâm ahlâkını en güzel şekilde benimsediğini gösteren muhteşem bir davranıştır.
Allah teâlâ bize şu güzel usûlü tavsiye ediyor
“…Sen kötülüğü en güzel bir tarzda bertarâf et. O zaman (göreceksin ki) seninle arasında düşmanlık bulunan kimse sanki candan sıcak bir dost oluvermiş.”[2]
Onun İslâmî hassasiyetini gösteren diğer bir davranışı da sıla-i rahime önem vermesi ve bu vesileyle yahûdî akrabâlarının hidâyetine vesîle olabilme gayretidir.
[1] İbn Hacer el-Askalânî, el-İsâbe, 8/211-212.
[2] Fussilet 41/34.